- چه شهراورد خسته کننده ای بود.

- برای انجام کارهام باید برنامه خاصی بچینم.

فعلا مسیرهای مختلفو امتحان می کنم تا نهایتا یکیو انتخاب بکنم.

زمان زود می گذره و یاد گرفتن چیزهای جدید زمان بر هست.

و این مسیریه که باید رفت، جالب هم هستش.

فقط دوست دارم بدونم قدم بعدیم چیه.

شب ، همین طور که زمان می گذره و به لحظه ای که خستگی کم کم خودشو می خواد نشون بده،

نزدیک میشم؛ در قسمت آخر از مسیر، دستمو از پنجره ماشین بیرون می برم و جریان هوا رو حس می کنم.

برام جالبه.

اینکه این شخص همه چیزو با یه عینک خاکستری می بینه

برام خسته کنندس.

مرغ همسایه غازه توصیفگر افکارش هست.

بدبینی با دیدگاه موشکافانه متفاوت هستش.

بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند

پیر ما هرچه کند عین عنایت باشد

قرار بود که دکتر فایل پروسیدینگ رو بنویسه. چند ماهی براش وقت داشتیم.

حالا که یک هفته مونده به مهلت نهایی، برگشته میگه خودت بنویس.

این کارو انجام میدم. این یک هفته هم می گذره و قطعا پیش خواهم رفت.

اما با این رخدادها، اعتبار حرفش کمتر و کمتر میشه.

اگه نمی گفت که فردا قرار ملاقات داشته باشیم ترجیح می دادم بمونمو

مشغول به کارام بشم. گرچه پرسید می تونید بیاین یا نه؟!

می تونستم بگم نه ولی گفتم آره.

احتمالا متوجه اون فایلی که فرستادم نشده و می خواد توضیح بدم.

همون طور که فکر می کردم چند تا سوال داشت که

زیاد مهم هم نبود. تو این برهه من زمانمو بیشتر احتیاج دارم.

زیاد پیش نرفتم. امیدوارم تا فردا تموم بشه.

خوبیه کار اینه که یه تصویری از مراحلی که می خوام پیش برم تو ذهنم دارم

و نیاز نیست که حداقل برای این قسمت وقت بذارم.

البته روند و فرآیند جالبیه اما تموم شدنش مهم تره.

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

یه چند ساعتی وقت دارم تا تمومش بکنم.

امیدوارم که خوب پیش بره.

وقت اون ها که پر شد اما وقت من تلف شد.

در حالی که می تونستم بهتر استفاده بکنم.